تبلیغات
ورزش و سلامت 7 - ورزش اسب سوارى در اسلام
ورزش اسب سوارى در اسلام

ورزش اسب سوارى در اسلام

ورزش اسب سوارى در اسلام 

 

اسب ، اسب دوانى و پرورش اسب در اسلام ، مورد توجه فراوان قرار گرفته است . در قرآن و احادیث اسب به صور مختلف و از جهات متعدد، بویژه از دیدگاه نظامى و رزمى مورد تمجید و تقدیر قرار گرفته است . خداوند متعال در قرآن به رزمندگان اسلام دستور مى دهد، همیشه اسبان جنگى را آماده و مهیا نگهدارند:

و اعدوا لهم ما استطعتم من قوة و من رباط الخیل ترهبون به عدو الله و عدوكم ؛(207)

هر چه در توان دارید، از نیرو و اسب هاى آماده بسیج كنید، تا با این (تداركات )، دشمن خدا و دشمن خودتان را بترسانید.

همچنین ، اسب ، قاطر و الاغ را وسیله سوارى و زینت مناسب معرفى مى كند:

والخیل والبغال والحمیر لتركبوها وزینه و یخلق ما لا تعلمون .(208)

و اسبان و استران و خران را (آفرید) تا بر آن ها سوار شوید و (براى شما) تجملى (باشد)، و آن چه را نمى دانید مى آفریند.(209)

حضرت سلیمان پیامبر علیه السلام را از علاقه مندان به اسب معرفى نموده و مى فرماید: وى از اسبان قوى و چابك جنگى ، سان مى بیند و به آنان آن چنان علاقه مى ورزد كه دستور مى دهد كه آن ها را بازگردانند و با این كه تاریكى شب همه جا را فرا گرفته و اسبان به خوبى قابل رؤ یت نیستند، با كشیدن دست به ساق ها و گردن هایشان ، آن ها را آزموده (210) و مورد نوازش قرار مى دهد:

اذ عرض علیه بالعشى الصافنات الجیاد(211)

(به خاطر بیاور) هنگامى كه (طرف ) غروب ، اسبان چابك و تندرو را بر او عرضه داشتند.

فقال انى احببت حب الخیر عن ذكر ربى حتى توارت بالحجاب (212)

گفت : من این اسبان را به خاطر پروردگارم دوست دارم (من مى خواهم از آن ها در جهاد استفاده كنم . او همچنان به آن ها نگاه مى كرد) تا از دیدگانش پنهان شدند.

ردوها على فطفق مسحا بالسوق و الاعناق ؛(213)

(آن ها آن وقت جالب بودند كه گفت :) بار دیگر آن ها را بازگردانید، و دست به ساق ها و گردنهاى آن ها كشید (و آن ها را نوازش كرد).

پیامبر گرامى اسلام (ص ) اسب را (كه سبب تقویت بنیه نظامى مسلمانان است )، موجب عزت مسلمین معرفى مى كند و مى فرماید:

اربطوا الخیل فان ظهورها لكم عز و اجوافها كنز؛(214)

اسب ها را براى سوارى و جنگ آماده كنید، زیرا پشت هاى آن ها (یا ظاهر آن ها) براى شما عزت و قدرت بوده ، و شكم هایشان (یا باطن آن ها) برایتان گنج است .

ان الله اعز امتى بسنابك خیلها و مراكز رماحها؛(215)

خداوند، امت مرا بوسیله سم اسبها و فروگاه نیزه ها عزیز ساخت .

آن حضرت همچنین اسب را یك مركب بهشتى دانسته و مى فرماید:

خیول الغزاة حنولهم فى الجنة ؛(216)

اسبان رزمندگان اسلام ، در بهشت نیز اسبان آن ها خواهند بود.

و پرورش اسب را از شمار سرگرمى هاى باطل و بیهوده ، خارج شمرده و مى فرماید:

كل لهو المؤ من باطل الا فى ثلاث : فى تاءدیبه الفرس ، و رمیه قوسه ، و ملاعبته امراءته ، فانهن حق ؛(217)

همه سرگرمیهاى مؤ من ، جز در سه مورد باطل است : در آموزش دادن اسب و پرورش آن ، و تیراندازى اش با كمان ، و بازى كردنش با زنش ، این سه مورد (باطل نبوده ) حق است .

و اسب را براى همیشه خوب و خیر مى داند و مى فرماید:

الخیر معقود بنواصى الخیل الى یوم القیامة ؛(218)

خیر و خوبى به پیشانى اسب تا روز قیامت بسته شده است .

جالبتر اینكه خود آن حضرت در مسابقه اسب دوانى شركت مى نماید.

روزى به همراه گروهى از مسلمانان ، دشمنان و دزدان را در خارج از شهر تعقیب مى نماید. دشمنان ، متفرق شده و مى گریزند.

آن گاه ابوقتاده به پیامبر (ص )، پیشنهاد مسابقه اسب دوانى مى دهد. آن حضرت نیز پذیرفته و در مسابقه شركت مى كند و در این مسابقه ، گوى سبقت را از همه شركت كنندگان ربوده و اول مى شود.(219)

و قابل توجه ، اینكه نه تنها تعیین جایزه و شرطبندى را در این مورد جایز مى داند، بلكه گاه ، مخارج جوایز برندگان مسابقه را نیز خود به عهده مى گیرد:

امام باقر علیه السلام فرمود:

ان رسول الله (ص ) سابق بین الخیل ، و اعطى السوابق من عنده ؛(220)

رسول خدا (ص ) مسابقه اسب دوانى ترتیب داده و جوایز را از مال خویش پرداخت .

راءیت رسول الله (ص ) یلوى ناصیة فرس ‍ باصبعه ؛(221)

رسول خدا (ص ) را دیدم كه با انگشت خویش موى پیشانى اسبى را مى پیچید.

و هو یمسح وجه فرسه بردائه ؛

او صورت اسب خود را با عباى خود پاك مى كرد.

از مجموع مطالب مطرح شده مى توان فهمید، اسلام چقدر براى این ورزش سالم ، مفید و رزمى ، ارزش و اهمیت قایل است .

امام زین العابدین علیه السلام فرمود:

ان رسول الله (ص ) اجرى الخیل و جعل سبقها اواقى من فضة ؛(222)

رسول خدا (ص )، (در مسابقه اسب دوانى )، اسب دوانیده ، و جایزه اش ‍ را چندین آق (223) از جنس نقره قرار داد.

آن حضرت نیز همانند حضرت سلیمان علیه السلام ، آن چنان به اسب اهمیت داده و بدان عشق مى ورزد، كه به دست مبارك خود، موى پیشانى اسب را پیچیده و صورت آن را با عباى خویش پاك و تمیز مى كند.



تاریخ : سه شنبه 21 اردیبهشت 1395 | 01:09 ب.ظ | نویسنده : علیرضا جعفری | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.